Mijn grootvader is zonet overleden en ik moet zeggen, ook al lijkt het erg, dat ik er niet zo erg mee inzit. Toch niet over het feit dat hij is overleden, dan wel weer over het feit dat mijn vader erover gaat inzitten. Zodoende ik mijn vader dan weer ken zal hij het op zijn manier verwerken, misschien met het nodige afreageren, maar daar is mee om te gaan.
Dit als achtergrond kwam ik tot de conclusie dat liefde lijdt tot afhankelijkheid, wat op zich weer lijdt tot verdriet. Als je lief hebt ben je er afhankelijk aan, neem hetgeen weg waaraan je afhankelijk bent en verdriet of woede volgt makkelijk. Onverschilligheid de niet zo gulden middenweg is hetgeen ik nu voel. Nouja ieder ervaart alles op zijn eigen manier.
Man dit klinkt te emo...