Beste lezers van het nederlandse jsp forum.
Dit is een serrieus en persoonlijk verhaal wat jullie er mee doen moeten jullie zelf weten
voor de gene die het niet slim vinden om zo iets persoonlijks met jullie te delen: Ik geef er niks om wat andere van me denken en wat andere over me zeggen, iedereen die hieronder wil flamen of me belachelijk wil maken moeten dat zeker doen als ze zich er beter van gaan voelen. Ik schrijf dit omdat ik mijn frustraties nergens anders kwijt kan (kan moeilijk dingen gaan slopen, kost weer zoveel geld
)
hier een persoonlijk verhaal over waarom het nederlandse recht-systeem onrechtvaardig is.
mijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden. Iets wat mijn vader altijd heeft willen voorkomen maar me moeder vond dat ze niet langer door kon gaan met de relatie.
Toen der tijd had mijn vader de instelling om er dan maar zo min mogelijk dwars te gaan liggen zodat het zo snel mogelijk achter de rug zou zijn. Met die instelling heeft hij toe gezegt de scheiding te regelen met behulp van een "mediator".
door die instelling die hij had heeft hij ook alle (onredelijke) eisen van mijn moeder ingewilligt.
Onredelijk omdat mijn moeder verklaarde geen idee te hebben van hoe het allemaal in z'n werk ging en de eisen zomaar verzonnen had (terwijl ze in werkelijkheid allang een advocaat geraadpleegd had en een stategie gemaakt om zoveel mogelijk geld en bezit uit de scheiding te halen). bij de mediator was afgesproken dat de besluiten die daar gemaakt werden "final" was, dus dat er geen andere eisen meer zouden komen en dat daarmee de kous af was. Toen der tijd was de scheiding zo geregeld:
ik en me broertje zouden bij ons vader blijven wonen (wij waren de enige die toen al 14 waren geweest en zelf konden kiezen) en me andere 2 zusjes en broertje zouden bij me moeder blijven wonen (zowel mijn kleinste zusje en broertje wilde allebij bij ook bij ons en mijn vader blijven wonen maar me moeder heeft Ge-eist bij de rechter dat ze bij maar moesten wonen)
dus de verhouding was 2 kinderen bij ons 3 bij mijn moeder. mijn vader moest voor 2 kinderen allementatie betalen (mijn 3e zusje was een stiefzusje dus die telde niet mee) mijn vader kreeg geen allementatie voor de 2 kids die bij hem woonde (lekker vaag).
mijn vader is de enige die een fulltime baan heeft in het gezin (zijn nieuwe vriendin is werkloos, ik ga nog naar school) zowel mijn moeder als haar vriend hebben een meer dan redelijk salaris. (lekker eerlijk allemaal)
tegenwoordig woont mijn jongste broertje ook bij ons want hij hielt het bij firma list en bedrog niet meer uit.. (die nu nog voor 2 kids allimentatie krijgen terwijl er nog maar 1 woont en wij hier met z'n 3e zitten)
na de afspraken bij de mediator (de afspraken die dus definitief waren) heeft mijn moeder nog 2x verhoging van de alimentatie ge-eist (en gekregen). Ze is nu bezig met een 3e rechtzaak om verhoging te eisen (moet er even bij zeggen dat haar vader een advocaten kantoor heeft en de juridische kosten op zich neemt... mijn vader kan de juridische kosten eigenlijk nieteens betalen)
de rechtzaken die ze gevoerd heeft zijn berust op ENKEL leugens onwaarheden en fouten van de (goedkope) advocaten van mijn vader... ze heeft het alleenmaar weten te winnen door de rol van slachtoffer te spelen (want je het is een vrouw he) en leugens te verkondigen (over de meest krusiale dingen en het zijn er zoveel dat ik ze nieteens kan opnoemen).
Als mij vroeger 1 ding geleerd is is dat je ALTIJD eerlijk moet zijn wat er ook gebeurt. dat was REGEL nummer 1 in ons gezin.
ik moet helaas met veel verdriet zeggen dat door het gedrag van mijn moeder ik moet erkennen dat ik haar nu vanuit het diepst van mijn hart haat! (harde woorden, maar zeker gemeent).
iedere keer dat ik verhaal ging halen loog ze mij van alles voor met een groot toneelstuk, uitkomend in het standaard gejank en "ik hou van je" gejammer. daarom heb ik ook twee jaar geleden besloten dat ik haar nooit meer hoefte te zien.
Vandaag de dag van de 3e rechtzaak mocht ik niet de zaal in omdat mijn moeder en haar advocaat besloten had dat het een 100% besloten zitting moest zijn en dat er niemand anders behalve mijn vader en moeder +advocaat naar binne mochten (ja lekker he om zo de getuigen uit je rechtzaak te houden)
de advocaat van mijn vader heeft er een potje van gebakken en heeft eigenlijk niks gedaan (ze was ziek/depresief/overspannen).
voor de dingen de zei moest regelen stond een deadline en zonder dat mijn vader daar van op de hoogte was is die deadline verstreken zonder dat er iets geregeld was.
hij kreeg op de dag van de rechtzaak een nieuwe advocaat toegewezen die de zaak moest overnemen.
in de rechtzaal heeft die advocaat om uitstel gevraagd omdat er niks was ingeleverd (alleen het verhaal van de andere kant, niet die van mijn vader)
De andere partij (mijn moeder en co) heeft ge-eist dat de rechtzaak doorging want de deadlines waren verstreken en nu moest er berecht worden. De rechter doet binnenkort uitspraak (over de zaak die alleenmaar belicht is vanuit mijn moeders leugenachtige kant) waarschijnlijk weer een verhoging (en nogsteeds de allimentatie voor 2 kinderen, omdat mijn moeder beweerd heeft dat mijn broertje maar tijdelijk bij ons woont en binnekort weer terug zal keren, ik vraag me af of ze dat zelf geloofd of dat ze het alleen zegt voor het geld)
dan zal je denken dat in dit recht-systeem je dan uitvoerig aan het woord komt om je zaak te verdedigen...
mijn vader heeft 3 hele zinnen mogen zeggen... meer niet.
als ik ergens niet tegen kan dan zijn het mensen die liegen en bedriegen (wat ik dus vanuit mijn opvoeding mee heb gekregen)
een "trigger" die mij ook helemaal gek maakt is als je aan mensen komt waar ik heel veel om geef. (mijn vader bijvoorbeeld)
Ik zie al jaren machteloos toe hoe mijn vader stelselmatig kapot gemaakt wordt door iemand die vroeger mijn moeder was.
ik zie dat dit rechts-systeem haar alleenmaar haar gang laat gaan en het echte slachtoffer alleen benadeelt.
mijn frustraties zijn zo groot dat ik het liefst bob-de-(ver)bouwer zou willen spelen ergens op de plek waar iemand woont die zich vroeger mijn moeder noemde.
het maakt me gek, het vreet me op van binne.
ik ben blij dat ik mijn frustraties even heb weg kunnen schrijven (ik kan immers nergens anders terecht om mijn frustaties bot te vieren)
ma ik haat je!