Het is niet mijn bedoeling om respect van je te krijgen.
Ik wil niet zielig doen maar ik ben 15 en mijn ouders hebben me drie weken verlaten op een dag tijd, daaropboven heeft een paar dagen geleden een vriend van me zich van het leven afgenomen. Het was een goede vriend. Dit zijn zaken(zelf de zelfmoord) die weerkeren tweemaandelijks en soms maandelijks. Ik kan en moet het telkens relativeren. Kapot van zoon zaken kan ik gewoon geen kritiek meer aan.
Na wat ik nu zei wens ik geen: medelijden, een whiner of softie genoemd te worden of zeker niet geflamed te worden.
Medelijden krijg ik niet, I know. Ik bedoel ermee dat ik het niet wil opwekken. Er zijn mensen die het 1000x erger hebben. Ik zeg het maar, maar dit heeft allemaal niets meer met de topic te maken, en het kan jullie niets schelen.
Ach, het is er ook eens uit

Edit: Wat je soms zegt tegen anderen, het irriteert me soms.
Ik negeer incompetence vanwege zijn sig. De sig vindik te grof
Mentaliteit is niet het juiste woord, ik kom er nog wel op
This post was edited by gamebrain on Aug 3 2006 03:30pm