Quote (Wuben)
,20 Sep 2010 08:49]Het punt is: de waarde van je leven zit hem er mij in hoe vaak en hoe intensief jij je gelukkig voelt. Dat hun nutsformule anders is dan de mijne en waarschijnlijk sterker afhangt van bevrediging op de korte termijn is een gegeven: daar kan ik niks mee en daar wil ik eigenlijk ook niks van vinden, ik ben slechts verantwoordelijk voor mijn eigen gevoel. De consequenties voor de keuzes die iemand anders in zijn leven maakt (zie het eerdere drugstopic) zijn geheel aan hem. Dat die keuzes soms heel anders zijn dan de mijne/jouwe, zo anders dat het zelfs een populair tv-programma oplevert, is ook een gegeven.
De keuzes die iemand maakt komen voort uit een stel genen en je opvoeding. Bij mijn eigen kind zou ik de meeste keuzes die ik gemaakt heb aan willen raden, sommige af willen raden. Dit resulteert er waarschijnlijk in dat dat kind niet in een soortgelijk programma terecht komt.
Mijn voornaamste punt is: laat iedereen zelf bepalen hoe hij zijn leven inricht. Het soort vermaak of bevrediging dat iemand zoekt is geheel aan hemzelf. Ik weet wat goed voor mij is en ik omring me met mensen die er min of meer hetzelfde over denken. Het woord 'correct' zou ik daarom in die zin niet willen gebruiken; daar hebben we een wetboek voor.
Ik wil helemaal niemand ontnemen van de vrijheid om zijn leven in te richten hoe hij of zij wil. Ik ben het met je eens dat iedereen verantwoordelijk is voor de keuzes die hij of zijn vanuit zijn of haar bewustzijn maakt. Maar de idee dat alles gelijk is en je totaal onbevooroordeeld door het leven kan gaan, klopt gewoonweg niet.
Het is niet zo dat elke levenswijze en keuze leidt naar dezelfde kansen op dezelfde hoeveelheid geluk van dezelfde kwaliteit en dezelfde intensiteit. Dat besef jij ook, anders zou je je kind niet bepaalde keuzes aan- en afraden. Als je 18-jarige dochter beslist om haar studies stop te zetten en zwanger te worden van een gewelddadige man, ben ik er zeker van dat jij dit zal afraden omdat je beseft dat die keuze haar kans op een gelukkig leven aanzienlijk verminderd. Nochtans mag je dit volgens jou niet verbieden of afraden, omdat het haar eigen keuze is in de zoektocht naar geluk, en omdat ze zelf de consequenties van haar beslissing draagt. Bovendien is de gedachte dat wie als tiener zwanger geraakt van een gewelddadige man minder kans heeft op geluk, een vooroordeel. Je vooroordeel jegens vooroordelen weerhoud je ervan die gedachte te volgen.
This post was edited by Kanni on Sep 23 2010 03:16pm