Quote (Hellskin @ Thu, 16 Nov 2006, 21:32)
en cannie...
het gaat mij inderdaad geen flikker aan wat jou ouders verdienen. mijn punt was alleen dat de buurt waarin je leeft mede bepaald welke ervaringen je hebt met die hierboven genoemde jongeren.
ik vind het jammer dat dit keer jij de vraag ontwijkt.
Wat vraag? Wie vraag? Waar vraag? Je stelde helemaal geen vraag. Weer een domme en niet geheel onverwachte opmerking van je, Hellskin.
Wat je echter wel deed was insinueren dat ik "met mijn mammie en pappie in een duur huis in een rijke buurt zou wonen". Daarop heb ik de waarheid verteld waaruit bleek dat jouw gedachte niet bleek te kloppen.
Om het dan toch te verduidelijken. Ik woon niet in een rijke buurt, ik woon ook niet in een probleemwijk. Ik heb wél ervaring met probleemjongeren.
Quote (Hellskin @ Thu, 16 Nov 2006, 21:32)
Ik heb niet het vermoeden dat je echt ervaring heb met het type jongeren waar ik het over heb. ik gun je ook van harte dat je geen ervaring met het soort jongeren en het daarbij komende gedrag hebt. want 99 van de 100 keer is het geen "leuke ervaring".
Ik heb het gevoel dat dit het vertrekpunt is van een belachelijk welles-nietes spelletje. Ik zei: 'Mijn kennissenkring is zeer gevarieerd. Bovendien is mijn vader gedragstherapeut. En verder heb ik ook nog 3 jaar lang in Antwerpen heb schoolgelopen, waaronder 2 jaar op een school met +-60% allochonen. Dus ja, ik denk dat ik wel weet wat je met "onhandelbare puber met grootheidswaanzin" bedoelt.' Daarmee bedoel ik dus dat ik wel degelijk ervaring heb met probleemjongeren. Daarop kom jij nu zeggen dat "je niet het vermoeden hebt dat ik ervaring heb met het type jongeren waar [jij] het over heb[t]".
Twee vragen.
1. Kan je het "type" jongeren waar jij het over hebt duidelijk beschrijven? (Zodat ik een antwoord kan geven op de vraag of ik er wel degelijk ervaring met heb.)
2. Waarom heb je niet het vermoeden dat ik ervaring heb met het type jongeren waar jij het over hebt?
Quote (Hellskin @ Thu, 16 Nov 2006, 21:32)
ik wil trouwens even benadrukken dat het jongeren van alle afkomsten betreft. de verhoudingen van het aantal jongeren gekoppelt aan de afkomst doet er even niet toe. het gaat om het soort jongeren met het gedrag.
Flinke taal.
Quote (Hellskin @ Thu, 16 Nov 2006, 21:32)
Quote
Stimuleren tot wat?
Quote
Ik kan er wel inkomen dat "discipline" in combinatie met andere oplossingen een goed effect kan hebben om bepaalde personen.
disicpline is iets wat bij geen van die jongens in het woordenboek voorkomt. discipline is niet iets wat je aan iemand geeft dat moet je aanleren. om het aan te leren op latere leeftijd (na zegmaar 12-14 jaar) is veel moeilijker dan een jonger kind discipline bij te brengen.
Als je iets wilt leren dan moet je daar gemotiveerd voor zijn. als je geen zin hebt om te leren dan leer je ook niks.
Als ik jou zeg dat van die jongeren 110% geen zin heeft om te leren dan vraag ik me af waar jij die discipline bij die jongens van daan gaat halen.
hoe ga je ze motiveren?
1. Laat me eerst en vooral verduidelijken dat mijn standpunt is: 'Ik kan er wel inkomen dat "discipline" in combinatie met andere oplossingen een goed effect kan hebben om bepaalde personen. Maar dan enkel wanneer die discipline op een niet-offensieve manier wordt bijgebracht, wat ik me bij "het leger" moeilijk kan inbeelden.' Niet meer of niet minder dan dat.
2.1 Instellingen
In de groep "probleemjongeren" zitten ongetwijfeld gevallen die voor hun daden (kleine criminaliteit, smaad, vandalisme...) voor de jeugdrechter moesten komen. Die jongeren worden - afhankelijk van hun daden, hun houding tegenover de hele zaak en nog een aantal andere factoren - al dan niet in een instelling geplaatst. Dat is voor een bepaalde groep dus de oplossing: een instelling. In instellingen wordt ongetwijfeld aandacht besteed aan dat soort zaken. Er wordt met een puntensysteem gewerkt om jongeren te motiveren. (Voor een bepaald aantal punten mag je bijvoorbeeld een uur langer tv kijken, of een daguitstap maken)
2.2 Jongeren die niet in een instelling geplaatst worden, maar toch onder de noemer "probleemjongeren" vallen.
Eigenlijk is het in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de ouders om hun kinderen alsdusdanig op te voeden zodat ze geen problemen veroorzaken. In sommige gevallen ligt het niet aan de opvoeding van de ouders, in vele gevallen wel. Vooral bij jongeren die vooral bij gebrek aan discipline problemen veroorzaken lijkt me, dat de ouders een niet al te beste opvoeding hebben gegeven. In hoeverre kan de maatschappij de taak van de ouders dan overnemen? Veel opties kan ik niet vinden. Onderwijs is wel een potentiële sleutel om jongeren op vlak van discipline wat bij te brengen. Maar praktisch lijkt me dat niet makkelijk en/of doeltreffend.
Quote (Hellskin @ Thu, 16 Nov 2006, 21:32)
ik had trouwens best zin om te reageren @ vb topic... maar helaas
Ik verwacht dat die topic wel weer geopend wordt, want ik zie niet in waarom ze in de eerste plaats is gesloten. Ik ben benieuwd naar je reactie.
Quote (Incompetence @ Thu, 16 Nov 2006, 21:44)
Ik denk respect belangrijker is dan discipline.
Ongetwijfeld.