Mja ik had ook altijd zo'n instelling van: gewoon terugmeppen, kan zo moeilijk niet zijn.
Maar laatst wel mooi helemaal finaal in elkaar geramt en niks kunnen doen, kwam op voor een vriend want er stond iemand irritant tegen hem te doen (Hij is nogal klein en is dus nogal snel het zaadje)
Dus ik zei tegen die gast dat ie em met rust moest laten en dat ie op moest rotten (En dat zei ik nog vriendelijker dan dat ik het nu doe)
En toen kwamen er ineens 5 vrienden van hem aanzetten, ik zag ze aankomen dus ik zei tegen die vriend dat hij moest fietsen, toen hij hier niet direct op reageerde gaf ik 'm een zet zodat hij alvast wat vaart had.
Wij keihard fietsen maar ik werdt op mn achterhoofd geslagen met een ijzeren ketting, viel van m'n fiets (Vlak naast stoeprand, wil niet weten wat er was gebeurt als ik iets meer naar de stoep had gefietst)
Toen in elkaar geslagen en weg waren ze, ze waren waarschijnlijk bang herkent te worden ofzo want het was iets van 3 uur midden op de dag op een best druk fietspad.
Ikzelf herrinerde me trouwens niets meer van het ergste gedeelte, mijn herinnering houd op bij het snelle fietsen en begint weer een kwartier tot half uur later op weg naar huis. Vrienden hebben me verteld wat er was gebeurd.
Heb er een gekneusde rib, onwrichte kaak en een zware hersenschudding aan over gehouden.
Psychisch gezien ook nog wel een tijd mee gezeten, vooral door het idee dat het misschien wel niet gebeurt was als ik me er niet mee had bemoeit.
Gelukkig veel aardige vrienden en ben zelf niet iemand die er lang mee zit maar het heeft toch flink indruk gemaakt, je verwacht het niet zo dichtbij.
Heb er ook wat anders aan over gehouden: vooroordelen, ik ben totaal niet racistisch en je zal mij nooit horen zeggen: "Alle Marrokanen zijn slecht(Het waren Marrokanen)" maar ik betrap mezelf er wel vaak op dat ik een soort haat heb aan de typische gangster-marrokaan, je weet wel: het type dat eruit ziet alsof ze zichzelf helemaal de man vinden en heel stoer vanalles naar iedereen roepen.
Ben voorderest gelukkig vrij normaal gebleven, wel even een paar uur na het gebeuren het idee gehad dat ik voortaan m'n mes maar bij me zou dragen en de eerst volgende die dit flikt helemaal lek te steken, was er heilig van overtuigd dat dat het beste is aangezien "we" deze mensen liever kwijt dan rijk zijn. Toen ik bijgekomen was van de schok gelukkig ingezien dat als het zo moet het wel erg ver gaat.
Aangifte gedaan, jongen opgepakt, herkent en vastgezet alleen wil de politie me niet vertellen wat er met hem is gebeurt, leuk om te weten dat ik hem misschien morgen weer tegen kom.
Maarja wel gehoort dat de jongen die mij met een ketting op mn achterhoofd sloeg poging tot doodslag krijgt als ze hem te pakken krijgen.
Ik weet nogsteeds niet wat het beste is, het is je volste recht om je te verdedigen maar ik weet niet of het altijd zo slim is. Je moet het in ieder geval niet uitlokken door het erger te maken dan het is.
Jammer eigenlijk hoe sommige mensen zijn, wat voor rare gedachtengang moet je hebben wil je dit doen. Het zal wel "stoer" zijn tegenover vrienden, jammer dat mensen niet kunnen inzien dat het veel gezelliger op deze wereld is als iedereen samenwerkt en aardig doet. Ik kan me gewoonweg geen zinnige reden bedenken waarom mensen zo doen.
Ik klink nu heel erg als een ouwe hippie waarschijnlijk maar misschien is dat zo slecht nog niet.
Peace mensen
en sorry voor dit lange verhaal.