en tepel

Gewoon omdat ik van mijn ouders nooit een taal heb aangeleerd gekregen.
Talen fascineren me (ook al ben ik er een ramp in) en de uitspraak ervan is maar een onderdeel van de fascinatie.
Het bestaan van die rollende r heb ik pas op latere leeftijd leren (her)kennen en vanaf dan heb ik het altijd spijtig gevonden dat ik het niet kon


Bij de kdnetenbdood trilt de tong al wat,
en bij de rochel methode kan ik de tong volledig doen trillen maar is de eigenlijk klank nog een probleem, nouja, oefening baart kunst!

Ik kan hem zowel hard of zacht. Goed hè?

Dat wil dus zeggen dat je stom (in de zin dat je niet kan spreken) bent.
Of je bent opgevoed door iemand anders dan je ouders.
Of je ouders waren stom.
Of je formuleert iets verkeerd.

Wat wilde je zeggen?

Laten we eerst beginnen met het gewoon te kunnen



Beide ouders zijn doof.
Nog een andere optie dus.

This post was edited by Ov2rkill on Jan 21 2008 01:55pm

Okay, interessant.
Van wie heb je de Nederlandse taal geleerd? Grootouders?
Heb je broer(s) en of zus(sen)? Kampen die met hetzelfde 'probleem'?
Wel gaaf dat je dan, naar ik aanneem, gebarentaal kan.

De taal geleerd van Westvlaamse (ben zelf van Oost-vlaanderen) grootouders die ik 1 keer per jaar zag tijdens de grote vakantie, en op school.
Ik heb een broer van 3 jaar ouder maar die stottert al zijn hele leven bij momenten van stress, angst en andere sterke emoties. (Dit is verbeterd met de jaren)
Mijn broer is er helig van overtuigd mij veel van de Nederlandse taal te hebben aangeleerd maar mijn eerste woordjes kwamen maar op de leeftijd van 2 ofzo, en ik heb dan nooit niet veel gezegd tot ik 12-13 was.
En ik weet niet of dat er iets met te maken heeft maar k heb amper auditieve herinneringen die zich bevinden in mijn eerste 10 levensjaren.

En gebarentaal kan ik, maar minder goed als vroeger.
Ik kwam vroeger veel meer in contact met doven (aangezien ik overal mee moest), dus kon ik deze taal ook onderhouden.
Ik kan mijn plan nog gemakkelijk trekken bij doven, maar minder excessief als vroeger. (Beetje zoals alle talen dus, rust roest.)

Btw, gebarentaal kunnen is alleen maar leuk als andere mensen het begrijpen

This post was edited by Ov2rkill on Jan 21 2008 02:22pm

Erg interessant.
Gebarentaal is inderdaad een actieve taal, die slechts op niveau kan houden door het te beoefenen. Je kan immers geen gebarentaal lezen.
Zo heb ik me eens ingelezen op gebarentaal, maar weet me niet alles meer te herinneren.
Wellicht heb jij er antwoorden op een paar vragen. Is gebarentaal universeel? Gaat gebarentaal doorgaans gepaard met liplezen?

Wat betreft je broer, die bij momenten stottert, hoeft het niet zo te zijn, dat het voortkomt uit het feit dat beide ouders niet (kunnen) spreken. En zoals je vermeldde, is stotteren af te leren.
Je zegt dat je amper auditieve herinneringen hebt uit je eerste tien levensjaren. Dat klopt niet. Je zegt, dat je eens per jaar in de grote vakantie naar grootouders ging en op school de taal leerde. Dit gaat dus gepaard met jouw herinneringen, in dit geval dus onlosmakelijk verbonden.

Hoe was het om bewust te zijn, van het ongemak, de taal niet als moedertaal overgebracht te hebben gekregen? Hoe communiceerde je met jouw broer? Heb je extra spraaklessen op school gekregen, of heb je niet echt een achterstand? Was jouw klanksysteem in jouw eerste actieve taaljaren anders dan bij andere kinderen?

Hangt sterk af van op welke leeftijd je wordt behandelt, de ernst van het stotteren, de oorzaak, temperament, en wellicht nog wel wat andere zaken.

Gebarentaal is trouwens redelijk beperkt.

Dat is allemaal niet waar.
Overigens is tot op heden geen oorzaak aan te wijzen voor stotteren.