Hey,
Ik dacht dat het eventueel iemand zou kunnen helpen om hier over te praten aangezien ikzelf een eindje er mee gelopen heb...
Voor velen zal dit topic onnodig zijn en zal er mee gelachen worden, en hopelijk heeft er niemand eenzelfde ervaring als die van mij!
Maar voor de mensen die het nodig zouden hebben of iets dergelijks hoop ik dat ik kan helpen!
Toen ik 16 was rookte ik af en toe Marihuanna met men beste vriend.
Ik heb een lichte vorm van adhd dus ik ben een nogal luidruchtige persoon die veel "weg en weer" loopt
Toen het in die zomervakantie dorpsfeest was hadden we afgesproken om samen met een andere vriend te roken en te drinken
Zo gezegd zo gedaan, we legden samen en kochten 5 gram..
Na een paar rizla's gerookt te hebben zei ik tegen men vrienden: wat denk je van een blunt?
Natuurlijk waren die ervoor te vinden!
Alles ging goed, ik rolde mijn eerste blunt en begon hem op te roken..
Ik had de tijd van men leven, altans dat dacht ik.
Toen ik rechtstond om te gaan plassen was er iets niet echt in de haak met me, net of ik "vibreerde" en kon mezelf niet echt "voelen" zeg maar..
Ik sloeg direct in paniek omdat het een nieuw onaangenaam gevoel was!
Ik dacht het zal wel overgaan en ging terug zitten en probeerde aan iets anders te denken.
Toen men vriend de blunt doorgaf trok ik ervan en voelde de blunt niet zitten tussen mijn vingers..
Ik sloeg terug in paniek omdat ik dacht dat er iets miswas ofzo maar wist niet wat.
Ik zei tegen men vrienden 'Shit zo raar, ik voel precies men handen niet meer' natuurlijk begonnen die keihard te lachen..
Terwijl men vrienden aan het lachen waren dacht ik, ik zal waarschijnlijk stoned zijn ofzo en nam wat te drinken..
Toen ik de fles wilde tegen men lippen plaatsen viel me op dat ik de fles niet voelde tegen men lip en de drank niet voelde in men mond waardoor er wat drank op men T-Shirt morste.
Ik begon nog wat meer te paniekeren en dacht Fuck!
Men hart begon wat rapper te slaan waardoor ik duizelig werd en het voelde aan alsof ik "zweefde" en alles werd plots bewuster opgenomen en het voelde alsof het parkje waar we zaten een soort van schotel was die in het donkere heelal rondzweef!
Ik dacht misschien helpt het om iets te eten en begon te kauwen maar het viel me op dat ik men tond/tanden/lippen niet voelde..
Terug paniek en ondertussen terug wat zweefeffect erbij ik begon al direct te "flippen" tegen men vrienden dat ik naar huis wilde!
Die zeiden: nee dat kan je niet doen, je ziet er keistoned uit! Je ouders zullen het zien enzo..
Met angst overgoten bleef ik maar opdringen om met mij mee te gaan, men sleutels lagen nog bij men vriend thuis dusja :S
Na 1.5 Liter Fanta en een halve zak Fruitella te consumeren gingen we naar men vriend zijn huis om mijn sleutels te halen..
Ik was zo vol van angst dat ik verschrikkelijk rap wandelde waardoor men vrienden begonnen te lachen en ik nog meer angstig werd omdat ik dacht dat zij wisten wat er gebeurde ofzo..
Op een bepaald moment kon ik niet meer wandelen omdat ik teveel hartpijn had, mijn hartslag was nog altijd heel hoog door de paniek enzo.
Even rust en daarna verder naar men vriend zijn huis, eenmaal daar greep ik men pull, sleutels en zette het op een spurt naar huis!
Eenmaal thuis kroop ik in men bed en dacht rap slapen dat dit over is, maar de dag erna was alles hetzelfde als ervoor!
Fuck wat nu gedaan dacht ik, ik vertelde het verhaal aan men zus en die zei dat ik met een dokter erover moest praten.
Zo gezegd zo gedaan, maar die dokter schreef me pillen voor die niet hielpen en die wees me door naar een psychiater zo ene waar ge nie voor moet betalen
Ik moest gedurende 1 jaar ( deze gevoelens enzo waren er niet constant, ze kwamen af en toe op ) iedere maandag en donderdag naar die mevrouw gaan om erover te praten en een oplossing te zoeken voor mijn probleem..
Aangezien ik niet kon duidelijk maken wat ik ervaren had of kon uitbeelden was het nogal moeilijk om te bepalen wat er mis was en verzond ze een smoesje die gelukkig werkte
Ze legde me vereenvoudigd uit dat de hersenen bewust en onbewust dingen deden om ons lichaam te laten functioneren en stelde die voor als een tekening waar je 2 rivieren hebt met de bewuste gedachtengang en de onbewuste gedachtengang..
Toen zei ze me dat het bij sommige mensen voorkwam dat die "rivier van onbewust" af en toe wel eens een vertakking kon maken naar de "rivier van bewust" en daardoor kwam je in een soort van overbewuste toestand waar alles veel intenser ervaren word.
Blij dat dit opgelost was begon ik me te verzetten tegen die "vertakkingen" en begon te letten op de signalen toen het zich voordeed en merkte op dat het zich alleen voordeed als ik alleen was of als er niemand bij me was die voor me kon zorgen zeg maar..
Ik heb er af en toe nog last van, maar in veel mindere vorm dan die nacht, en weet nu ondertussen wat de oorzaak is..
De oorzaak van die gevoelens en gedachten waren angst:
Bvb: Ik voelde men lippen, tanden, tong en handen niet omdat ik simpelweg verdoofd was van teveel te roken ( niet alle mensen ervaren dit )
Het effect daarvan: paniek omdat ik dit niet meer voelde.
Men hart sloeg sneller dan normaal doordat ik angst ervaarde waardoor ik duizelig werd en het leek alsof het park aan het zweven was.
Door me zorgen te maken over dit alles en doordat ik onder invloed van marihuanna was waren al deze gevoelens en emoties versterkt en was er geens prake van logica!
Dit klinkt misschien niet erg maar geloof me, het was echt erg toen ik onder invloed was!
De reden waardoor ik het bleef ervaren nadat de drug uitgewerkt was was simpel weg een angst voor angst ( angstaanval )
Daardoor gaat het hart sneller slaan, waardoor je duizelig word en ademen word moeilijker + ik heb een aantal angsten die daar allemaal een rol in spelen:
Ik heb ( lichte vorm van ):
pleinvrees: wil zeggen dat ik bang ben om ergens te lopen waar ik denk dat er niemand in de buurt is die me kan helpen mocht er iets gebeuren.
anticipatieangst: wil zeggen dat je bang bent om bang te worden of zijn, komt meestal voor na een traumatiserende ervaring en uit zich door angst te krijgen door na te denken over angstaanjagende momenten..
claustrofobie: angst om in een ruimte te zitten waar men denkt er geen uitweg mogelijk is ( vroeger heb ik mezelf eens per ongelijk opgesloten in de kelder zonder licht toen er niemand thuis was )
Ik heb daardoor ook een angst om in donkere ruimtes te zijn..
Al deze angsten samen waren in men onderbewuste gedachtengang aanwezig toen ik aan het roken was en kwamen toevallig allemaal op toen ik rechtsond waardoor ik deze traumatiserende situatie meegemaakt heb waardoor gans men leven veranderd is!
Hopelijk heb ik niemand moeten helpen maar in het geval iemand een oplossing zoekt ik kan altijd wel proberen helpen..
Regards
Geen zin om te lezen maar mooi verhaal hoor.