Eerst en vooral: mijn excuses voor de zeer late reply, maar zoals ik eerder al zei heb ik het behoorlijk druk gehad.
- Een "bewuste" keuze is per definitie rationeel, maar we zijn onszelf aan het verliezen in pietluttigheden.
- Het waarschijnlijkere scenario lijkt mij inderdaad dat de student gewoon een slechte planning gemaakt heeft. Dat neemt niet weg dat ik voor zo'n situatie eenmalig rilatinegebruik niet zou afkeuren. Noodzakelijk kan je het inderdaad moeilijk noemen, maar het is ook niet noodzakelijk om een banale ziekte met medicatie te bestrijden, wat veel mensen desondanks toch doen. Je kan je er ook gewoon zonder hulp door proberen te slaan, zoals de student zich dan door zijn tweede zit moet slaan. Maar waarom niet de hulp inroepen van die medicatie als dat een beter resultaat oplevert? Black-outs komen inderdaad voor, maar zelden en even goed bij mensen die geen medicatie gebruiken, het is het slaaptekort dat telt. Rilatine snuiven om een nachtje door te blokken lijkt mij dus een perfect rationele beslissing.
Wat alcohol betreft deel ik je mening, maar ik zou graag willen weten wat jij overmatig noemt. Want als we de geldende norm voor bingedrinken in acht nemen ziet onze toekomst er niet zo rooskleurig uit, want dan heeft meer dan de helft van alle studenten een alcoholprobleem.
- Zie mijn antwoord op je volgende quote
- Sorry, maar dat noem ik geen taalkwestie, dat was gewoon onduidelijk geformuleerd, ik kon onmogelijk snappen wat je bedoelde. Provocatie is inderdaad een handig hulpmiddel in discussie als het met mate gebruikt wordt, ik ben dan ook blij dat deze discussie eruit voortgekomen is. Daarom snap ik niet goed waarom je het ironisch vindt dat ik er uitgebreid op inga, dat is toch net het doel van je provocatie? Wat ik dan weer ironisch vind is dat je mij als politiek correct denkend persoon bestempelt, ondanks mijn houding tegenover druggebruik.
- Ik als niet zo linkse medemens dan jij misschien wel denkt, vind persoonlijke ervaringen (en geen veronderstellingen) geloofwaardiger dan wetenschappelijk onderzoek waarvan ik niet juist weet hoe het gevoerd is en probeer alles zoveel mogelijk uit kritisch oogpunt te bekijken. Volgens het onderzoek is er bij de druggebruikers slechts sprake van "de illusie van creativiteit". Daar stel ik me bijvoorbeeld toch een aantal vragen bij... Creativiteit is een ontastbaar begrip dat sowieso van nature heel subjectief is, is het niet wat makkelijk om zoiets een illusie te noemen? Is pakweg schoonheid dan ook een illusie? Of bedoelen ze dat er een onderscheid is tussen "echte creativiteit" en dat wat de gebruiker aanvoelt als creativiteit? Hoe verklaar je dan de duizenden druggebruikende artiesten wiens werk bij miljoenen niet-gebruikers aanslaat?
- Ik besef ook wel dat dat totaal onredelijk is (hoewel het voor drugs als cannabis blijkbaar wel kan werken zoals de Nederlanders al bewezen hebben), het was dan ook maar een provocatie. Ik zit zelf een beetje verveeld met de kwestie: ik vind niet dat de overheid iets te maken moet hebben met recreatief druggebruik, maar ik snap ook wel dat het af en toe tot incidenten kan leiden (maar dat is bij alcohol niet anders) of problematisch druggebruik dat op zijn beurt tot andere problemen leidt waar de overheid dan weer wel moet tussenkomen. Maar als je de overheid inschakelt om problematisch gebruik aan te pakken is er weer een grote groep recreatieve gebruikers die geen problemen veroorzaken die de dupe zijn, en dat vind ik ook niet kunnen.
- Ik probeer je helemaal geen uitspraak aan te naaien, maar dat provoceren begint me blijkbaar wel beter en beter te lukken

- Weer sta je daar te schermen met die politiek correctheid, wat ik overigens een zeer loos begrip vind. Ik vorm gewoon een eigen mening zoals iedere gezonde mens zou moeten doen. Ik voel me trouwens helemaal niet opgejut, dat gebeurt mij over het internet niet zo snel. Ik geef toe, soms kan ik wel gefrustreerd raken door mensen hun totale domheid, maar dat komt zelden voor aangezien ik er dan gewoon niet dieper op inga. Dat is hier dus duidelijk niet het geval... En mijn sneer naar hchooligan? Jawel hoor, alweer een provocatie, nu begin ik het toch echt wel in de vingers te krijgen! Ik vond het trouwens nogal moeilijk om een constructieve reactie te bedenken bij zijn post: hij start de topic en wanneer er een interessante discussie uit voortkomt vindt hij het ineens saai. Maar ja, ik had het ook gewoon kunnen negeren natuurlijk. Ik denk eerlijk gezegd niet dat hij het zo verschrikkelijk erg vond of dat hij mijn post überhaupt tot het einde gelezen heeft. On the off chance dat hij het einde van deze post haalt: sorry hchooligan, het zal niet meer gebeuren.
"Diepere inzichten" zijn geen Freudiaanse onzin. Een trip is iets unieks waar iedereen ook anders op reageert en kan zeer moeilijk door een buitenstaander beoordeeld worden, daarom snap ik wel dat je het moeilijk hebt om mijn uitleg aan te nemen. En die zuiveringsrituelen had ik misschien beter moeten uitleggen. Het gaat hier niet om het genezen van zieke mensen maar om het bezorgen van een verrijkende ervaring aan gezonde mensen, en het is dan ook hoegenaamd geen substituut voor cognitieve gedragstherapie of iets dergelijks.
Neerkijken op mensen is lelijk, maar ik doe het zelf ook wel eens. Zo kijk ik soms neer op oerconservatieve mensen die niet openstaan voor de leefwereld van anderen (waarmee ik niet gezegd wil hebben dat jij zo bent). Maar zeggen dat je neerkijkt op iedereen die drugs gebruikt zonder daarbij enig onderscheid te maken vind ik ronduit dom. Dat ruikt naar alle negers zijn lui en alle turken zijn dieven. En aan de consequentie waarmee je je stelling blijft verdedigen merk ik dat het niet louter provocatief bedoeld was. Ik herinner je nogmaals aan het lijstje van intelligente beroemde (ex-)gebruikers dat ik eerder in deze discussie al eens genoemd heb. Dat zijn natuurlijk de extreme voorbeelden, maar neerkijken op iemand die zich één keertje in de maand eens laat gaan vind ik evenmin gerechtvaardigd.