Mijn geliefde en ik hadden onenigheid over deze stelling:

Stel, iemand gelooft heilig in God en heeft daardoor een prettig leven. Jij hebt het bewijs dat God niet bestaat. Nu komen er verschillende vragen:
- Mag je diegene zijn/haar geloof afnemen?
- Moet je je schuldig voelen als je per ongeluk laat zien dat God niet bestaat?

Goed, het zijn maar 2 vragen. LACHEN dus... en antwoorden.

1. Ligt eraan of het leven zonder dat geloof iets beters brengt. Anders ben je er gewoon op uit het leven van de ander te verpesten.
2. Ja/Nee, echt per ongeluk? of was je slordig terwijl je wist van de ander zijn overtuiging? In het laatste geval moet je je schuldig voelen, zorg dat het niet nog eens gebeurt.

This post was edited by Xepo on Dec 20 2007 07:39am

ik vind dat dit ieders eigen mening is maar ik vind dat god gedoe maar onzin..

1.
Mensen die in God geloven, geloven niet alleen in God. Het omvat meer.
Daarnaast is het natuurlijk niet te overdenken. Als er een bewijs is dat God niet bestaat, weet niet alleen jij dat, maar zal het wereldnieuws zijn (kan je er dan nog om heen, door het niet te vertellen / te weten te komen?). Als je een situatie schetst die het tegendeel volledig vernietigt, is er geen sprake van wederspraak (hah!).

Stel: er is een wereld waarin je perfect gelukkig bent, ben je in die wereld dan gelukkig?
Ja.

2.
Is het beter om je schuldig te voelen, omdat je iets niet hebt gedaan of omdat je iets wel hebt gedaan?
Hoe lang voel je je schuldig als het de realiteit weerspiegelt? Inzicht is een verrijking van het weten.
Als je je schuldig voelt, voel je je schuldig omdat je iets gedaan hebt wat jij niet wilde, of omdat je iets gedaan hebt wat de ander niet wilde?

Nja ik vind het allemaal best, alleen je kunt volgens mijn mening alleen maar een prettig leven leidden in een godsdienst als heel je omgeving zich in die godsdienst bevind.
En als die fanatiekelingen nou ook eens toegeven dat dat boek gewoon een principe is in plaats van een wetboek

- Ik vind van wel, niets zegt trouwens dat die persoon opeens ongelukkig zal worden als blijkt dat god niet bestaat. Het kan wel zijn dat de persoon in kwestie eerder van de "ignorance is bliss"-strekking is, maar persoonlijk ben ik liever ongelukkig over de waarheid dan blij met een leugen.

- In principe zou je je niet schuldig mogen voelen over iets wat je per ongeluk doet, maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

1 . van mij mag je het, waarom niet.. ze kunnen dan toch nog zelf kiezen of ze er door gaan met geloven.
2 . waarom zou je .. dat ligt egt aan het moment / persoon / jezelf

Jij en Remy?

natuurlijk wel. gewoon zeggen, hey slet, maria kan niet zwanger zijn geworden zonder ontmaagt te zijn dus jou religie is fockin bullshit
en dan epic lulz, wachten op een tegenargument en dat argument dan weer WTFPWNT en zo doorgaan tot ze gaan huilen.
de mens leeft altijd al zonder god dus het zal heus geen pijn doen als wat meer mensen zouden beseffen dat het eigenlijk alleen maar onzin is.

jep + als je in god gelooft gaat iedereen naar de hell ^^