Quote (2007 @ 16 Nov 2013 18:18)

[B]Pewnego razu w ubogiej rodzinie przyszedł na świat chłopczyk.
Wszyscy niezmiernie się radowali, bo to było pierwsze dziecko ]

Quote (2007 @ 16 Nov 2013 17:18)

Pewnego razu w ubogiej rodzinie przyszedł na świat chłopczyk.
Wszyscy niezmiernie się radowali, bo to było pierwsze dziecko
płci męskiej w rodzinie. Jednak po pierwszych chwilach radości przyszło
zaskoczenie, które przerodziło się w smutek:
maleństwo miało śrubkę w pępku. Wśród domowników zapanowało rozdrażnienie i
niepokój.
Wszyscy zgodzili się, że o tej przypadłości nikomu nie powiedzą, a najmłodsze dziecię będzie wychowywane, jakby wkręt w
ciele nie był niczym nadzwyczajnym. Mijały miesiące.
Malec rósł zdrowo i poza kawałkiem miedzi w brzuchu nie było w jego rozwoju nic
niepokojącego. Lecz tajemniczego mankamentu nie dało się trzymać w ukryciu w nieskończoność.
W końcu nadszedł dzień, w którym chłopiec przybiegł do domu bliski histerii.
Okazało się, że widział tego dnia pępki innych ludzi. Były różnorakie: płytkie,
głębokie, niektóre wypchnięte ale w żadnym nie tkwiła śrubka.
Nie pomogły żadne starania, chłopak zamknął się w sobie i nie chciał z nikim rozmawiać.
Rodzice i siostry martwiły się czy nie ma zamiaru się zabić. Kiedy chłopak doszedł do siebie
oznajmił, że z powodu krzywdy, jaką mu zrobili nigdy więcej nie będzie rozmawiał
z rodziną. Sam postanowił dowiedzieć się więcej o swojej osobliwości. Popadł w
obsesję: dniami i nocami studiował atlasy anatomii, chadzał do specjalistów patologów, odwiedzał zielarzy i
energoterapeutów. Kiedy nie przyniosło to rezultatu, spróbował zbadać rzecz z drugiej strony: zajął się studiowaniem robotyki i
materiałoznawstwa. Skutek był ten sam. Równolegle w rodzinnym archiwum szukał wzmianki, która mogłaby go doprowadzić do
rozwiązania swej tajemnicy. Bez powodzenia. Tymczasem jego rodzice już umarli a i jego siostry zaczęły schodzić z tego świata.
A on ciągle trwał w swoim postanowieniu. Pewnego dnia otrzymał telegram
zawiadamiający, że jego najmłodsza siostra kona i chciałaby na łożu śmierci wyznać mu to, co może wyjaśnić obecność śrubki w
jego pępku. Zawahał się przez chwilę, ale postanowił
wysłuchać opowieści siostry. Zastał ją ledwie oddychającą. Przywitawszy się
chłodno usiadł u wezgłowia. Konająca wyznała:
"Niewiele pamiętam z twoich narodzin i nie wiem czy to, co usłyszysz będzie
miało jakieś znaczenie ale posłuchaj. W nocy po twoim narodzeniu zbudził mnie brzęk tłuczonej szyby.
Ktoś wrzucił do środka zawiniątko. Ojciec myślał, że śpimy.
Ale ja widziałam, jak podnosi tobołek i rozwija go powoli. Nie widziałam dokładnie, co wyciągnął. Pamiętam, że poszedł
do pokoju, w którym spałeś. Później wrócił, zwinął węzełek z powrotem i po cichu
zdjął kratką z wentylacji. Zawiniątko umieścił
w kominie wentylacyjnym. Bałam się kiedykolwiek tam zaglądać. Nie wiem czy wydarzenie ma związek z tobą ale nie umarłabym
spokojnie nie mówiąc ci o tym".
Zmarła nazajutrz.
Człowiek ze śrubką z bijącym sercem odszukał swój stary dom. Okazało się, że ludzie, którzy tam mieszkają są niezwykle
uprzejmi i pozwolili mu wejść do środka nie każąc długo się tłumaczyć. Nogi
drżały mu, gdy wchodził na taboret. Ręce dygotały, gdy zdejmował kratkę. Długą chwilę wodził ślepą ręką po zakamarkach przewodu.
Już prawie zrezygnował z poszukiwań, kiedy wymacał kłębek szmat.
Z niejakim trudem wydobył brudny tobołek i wyszedł pospiesznie, nie żegnając się z gospodarzami.
Do mieszkania dotarł spocony i dygocący. Szybko uporał się ze szmatami, w które okazał się być zawinięty nieduży kuferek.
Wieko nie było zamknięte. Za chwilę być może tajemnica życia - tajemnica
nieszczęsnej śrubki w pępku zostanie rozwiązana.
Na dnie skrzyneczki spoczywał niewielkich rozmiarów śrubokręcik.
Mężczyzna wyciągnął go wilgotnymi dłońmi i przyłożył do śrubki.
Drgnęła. Wykręcał ją ostrożnie. Kiedy wykręcił do końca... odpadły mu pośladki.

Quote (nerok @ Nov 16 2013 06:22pm)

Ej no za dlugie, dostaje ataku padaczki przy próbie przeczytania 

Quote (Bewsztyk_tatarski123 @ Nov 16 2013 06:23pm)

czytam kawał zycia

Quote (2007 @ Nov 16 2013 05:18pm)

Pewnego razu w ubogiej rodzinie przyszedł na świat chłopczyk.
Wszyscy niezmiernie się radowali, bo to było pierwsze dziecko
płci męskiej w rodzinie. Jednak po pierwszych chwilach radości przyszło
zaskoczenie, które przerodziło się w smutek:
maleństwo miało śrubkę w pępku. Wśród domowników zapanowało rozdrażnienie i
niepokój.
Wszyscy zgodzili się, że o tej przypadłości nikomu nie powiedzą, a najmłodsze dziecię będzie wychowywane, jakby wkręt w
ciele nie był niczym nadzwyczajnym. Mijały miesiące.
Malec rósł zdrowo i poza kawałkiem miedzi w brzuchu nie było w jego rozwoju nic
niepokojącego. Lecz tajemniczego mankamentu nie dało się trzymać w ukryciu w nieskończoność.
W końcu nadszedł dzień, w którym chłopiec przybiegł do domu bliski histerii.
Okazało się, że widział tego dnia pępki innych ludzi. Były różnorakie: płytkie,
głębokie, niektóre wypchnięte ale w żadnym nie tkwiła śrubka.
Nie pomogły żadne starania, chłopak zamknął się w sobie i nie chciał z nikim rozmawiać.
Rodzice i siostry martwiły się czy nie ma zamiaru się zabić. Kiedy chłopak doszedł do siebie
oznajmił, że z powodu krzywdy, jaką mu zrobili nigdy więcej nie będzie rozmawiał
z rodziną. Sam postanowił dowiedzieć się więcej o swojej osobliwości. Popadł w
obsesję: dniami i nocami studiował atlasy anatomii, chadzał do specjalistów patologów, odwiedzał zielarzy i
energoterapeutów. Kiedy nie przyniosło to rezultatu, spróbował zbadać rzecz z drugiej strony: zajął się studiowaniem robotyki i
materiałoznawstwa. Skutek był ten sam. Równolegle w rodzinnym archiwum szukał wzmianki, która mogłaby go doprowadzić do
rozwiązania swej tajemnicy. Bez powodzenia. Tymczasem jego rodzice już umarli a i jego siostry zaczęły schodzić z tego świata.
A on ciągle trwał w swoim postanowieniu. Pewnego dnia otrzymał telegram
zawiadamiający, że jego najmłodsza siostra kona i chciałaby na łożu śmierci wyznać mu to, co może wyjaśnić obecność śrubki w
jego pępku. Zawahał się przez chwilę, ale postanowił
wysłuchać opowieści siostry. Zastał ją ledwie oddychającą. Przywitawszy się
chłodno usiadł u wezgłowia. Konająca wyznała:
"Niewiele pamiętam z twoich narodzin i nie wiem czy to, co usłyszysz będzie
miało jakieś znaczenie ale posłuchaj. W nocy po twoim narodzeniu zbudził mnie brzęk tłuczonej szyby.
Ktoś wrzucił do środka zawiniątko. Ojciec myślał, że śpimy.
Ale ja widziałam, jak podnosi tobołek i rozwija go powoli. Nie widziałam dokładnie, co wyciągnął. Pamiętam, że poszedł
do pokoju, w którym spałeś. Później wrócił, zwinął węzełek z powrotem i po cichu
zdjął kratką z wentylacji. Zawiniątko umieścił
w kominie wentylacyjnym. Bałam się kiedykolwiek tam zaglądać. Nie wiem czy wydarzenie ma związek z tobą ale nie umarłabym
spokojnie nie mówiąc ci o tym".
Zmarła nazajutrz.
Człowiek ze śrubką z bijącym sercem odszukał swój stary dom. Okazało się, że ludzie, którzy tam mieszkają są niezwykle
uprzejmi i pozwolili mu wejść do środka nie każąc długo się tłumaczyć. Nogi
drżały mu, gdy wchodził na taboret. Ręce dygotały, gdy zdejmował kratkę. Długą chwilę wodził ślepą ręką po zakamarkach przewodu.
Już prawie zrezygnował z poszukiwań, kiedy wymacał kłębek szmat.
Z niejakim trudem wydobył brudny tobołek i wyszedł pospiesznie, nie żegnając się z gospodarzami.
Do mieszkania dotarł spocony i dygocący. Szybko uporał się ze szmatami, w które okazał się być zawinięty nieduży kuferek.
Wieko nie było zamknięte. Za chwilę być może tajemnica życia - tajemnica
nieszczęsnej śrubki w pępku zostanie rozwiązana.
Na dnie skrzyneczki spoczywał niewielkich rozmiarów śrubokręcik.
Mężczyzna wyciągnął go wilgotnymi dłońmi i przyłożył do śrubki.
Drgnęła. Wykręcał ją ostrożnie. Kiedy wykręcił do końca... odpadły mu pośladki.

Quote (SimSimSalabim @ 16 Nov 2013 17:27)

http://i.imgur.com/2r93393.jpg

Quote (2007 @ 16 Nov 2013 18:18)

Pewnego razu w ubogiej rodzinie przyszedł na świat chłopczyk.
Wszyscy niezmiernie się radowali, bo to było pierwsze dziecko
płci męskiej w rodzinie. Jednak po pierwszych chwilach radości przyszło
zaskoczenie, które przerodziło się w smutek:
maleństwo miało śrubkę w pępku. Wśród domowników zapanowało rozdrażnienie i
niepokój.
Wszyscy zgodzili się, że o tej przypadłości nikomu nie powiedzą, a najmłodsze dziecię będzie wychowywane, jakby wkręt w
ciele nie był niczym nadzwyczajnym. Mijały miesiące.
Malec rósł zdrowo i poza kawałkiem miedzi w brzuchu nie było w jego rozwoju nic
niepokojącego. Lecz tajemniczego mankamentu nie dało się trzymać w ukryciu w nieskończoność.
W końcu nadszedł dzień, w którym chłopiec przybiegł do domu bliski histerii.
Okazało się, że widział tego dnia pępki innych ludzi. Były różnorakie: płytkie,
głębokie, niektóre wypchnięte ale w żadnym nie tkwiła śrubka.
Nie pomogły żadne starania, chłopak zamknął się w sobie i nie chciał z nikim rozmawiać.
Rodzice i siostry martwiły się czy nie ma zamiaru się zabić. Kiedy chłopak doszedł do siebie
oznajmił, że z powodu krzywdy, jaką mu zrobili nigdy więcej nie będzie rozmawiał
z rodziną. Sam postanowił dowiedzieć się więcej o swojej osobliwości. Popadł w
obsesję: dniami i nocami studiował atlasy anatomii, chadzał do specjalistów patologów, odwiedzał zielarzy i
energoterapeutów. Kiedy nie przyniosło to rezultatu, spróbował zbadać rzecz z drugiej strony: zajął się studiowaniem robotyki i
materiałoznawstwa. Skutek był ten sam. Równolegle w rodzinnym archiwum szukał wzmianki, która mogłaby go doprowadzić do
rozwiązania swej tajemnicy. Bez powodzenia. Tymczasem jego rodzice już umarli a i jego siostry zaczęły schodzić z tego świata.
A on ciągle trwał w swoim postanowieniu. Pewnego dnia otrzymał telegram
zawiadamiający, że jego najmłodsza siostra kona i chciałaby na łożu śmierci wyznać mu to, co może wyjaśnić obecność śrubki w
jego pępku. Zawahał się przez chwilę, ale postanowił
wysłuchać opowieści siostry. Zastał ją ledwie oddychającą. Przywitawszy się
chłodno usiadł u wezgłowia. Konająca wyznała:
"Niewiele pamiętam z twoich narodzin i nie wiem czy to, co usłyszysz będzie
miało jakieś znaczenie ale posłuchaj. W nocy po twoim narodzeniu zbudził mnie brzęk tłuczonej szyby.
Ktoś wrzucił do środka zawiniątko. Ojciec myślał, że śpimy.
Ale ja widziałam, jak podnosi tobołek i rozwija go powoli. Nie widziałam dokładnie, co wyciągnął. Pamiętam, że poszedł
do pokoju, w którym spałeś. Później wrócił, zwinął węzełek z powrotem i po cichu
zdjął kratką z wentylacji. Zawiniątko umieścił
w kominie wentylacyjnym. Bałam się kiedykolwiek tam zaglądać. Nie wiem czy wydarzenie ma związek z tobą ale nie umarłabym
spokojnie nie mówiąc ci o tym".
Zmarła nazajutrz.
Człowiek ze śrubką z bijącym sercem odszukał swój stary dom. Okazało się, że ludzie, którzy tam mieszkają są niezwykle
uprzejmi i pozwolili mu wejść do środka nie każąc długo się tłumaczyć. Nogi
drżały mu, gdy wchodził na taboret. Ręce dygotały, gdy zdejmował kratkę. Długą chwilę wodził ślepą ręką po zakamarkach przewodu.
Już prawie zrezygnował z poszukiwań, kiedy wymacał kłębek szmat.
Z niejakim trudem wydobył brudny tobołek i wyszedł pospiesznie, nie żegnając się z gospodarzami.
Do mieszkania dotarł spocony i dygocący. Szybko uporał się ze szmatami, w które okazał się być zawinięty nieduży kuferek.
Wieko nie było zamknięte. Za chwilę być może tajemnica życia - tajemnica
nieszczęsnej śrubki w pępku zostanie rozwiązana.
Na dnie skrzyneczki spoczywał niewielkich rozmiarów śrubokręcik.
Mężczyzna wyciągnął go wilgotnymi dłońmi i przyłożył do śrubki.
Drgnęła. Wykręcał ją ostrożnie. Kiedy wykręcił do końca... odpadły mu pośladki.

Quote (JohnyCage @ Nov 16 2013 06:58pm)

http://i1048.photobucket.com/albums/s371/nazka2002/NowIgetit_50c303_3531375.gif

Quote (bushlick @ 16 Nov 2013 19:00)

jaka plaska typka xDDD