obudz się kolego. tak jest od zarania dziejów

Wiem wieem, grałem zresztą dużo w Age of Empires i tam też budowałem spore armie, które padaly od wrogich zamków, więc co nieco mam o tym pojęcie

Ja myślę że to bardziej chodzi o władzę niż o dolary.
30 lat temu Rosja była imperium, trzymała pół świata za mordę.
Trzymała za mordę Ukraińców, Polaków, Kazachów, Czechów, Węgrów, Litwinów nawet część Niemców.
Wywozili od nas mięso, węgiel, inne towary, gwałcili polskie kobiety a w zamian dawali co najwyżej rakotwórczy azbest.
Putin mał wtedy 40lat, dla niego taki świat był "właściwy", w jego ocenie Rosji to się należało.
30 lat temu imperium się rozpadło, państwa się uwolniły, Rosja ze światowego imperium spadła do jakiegoś tam kraju nr 10 na świecie, czyli bez specjalnego znaczenia.
Teraz Putin chce to odwrócić, taka Ukraina to dla niego wiele milionów ludzi, których Rosja nie ma, a do tego ogromny wpływ polityczny bo ukraińskie ziemię są bardzo żyzne, są w stanie na przykład pół Afryki wyżywić.
Jakby Putin położył na nich łapę, to by mógł decydować do którego afrykańskiego kraju wyśle żywność, a do którego nie.
W efekcie uzyskałby dużo wpływu, dużo kontroli w biednej Afryce.

Wiesz co profesor oak (czy jakos tak) robil ze stara Asha?
A teraz… wiesz co u ciebie sie dzieje w domu, gdy lazisz i zbierasz pokemony?

Stara jakby miała gdzieś na mieście chłopa to chyba by się jakoś tam perfumowała czy robiła sobie jakieś te wszystkie fryzury, manikiury, coś w tym stylu.
A ona nic.
Więc chłopa nie ma imo.

Nigdy nie wiesz co sie dzieje, gdy biegasz za pokemonami.

Ash tez pewnie nie wiedzial.

Wybacz ale nie oglądałem bajek Pokemon.
Jak był szal na pokemony to ja już byłem wciągnięty na maksa w granie w gierki na komputerze i nie oglądałem już nowych bajek.
Z tego co widzę to parę roczników młodszych był większy szal na pokemony, tj roczniki 90-91-92.
A ja jestem jeszcze urodzony w PRL

Ja tez nie ogladalem bajek pokemon.

Za moich czasów nie było jeszcze telewizji . Musieliśmy węglem narysować sobie pudło i wymyślać że coś tam leci

Było nas jedenaścioro, mieszkaliśmy w jeziorze...

Wszyscy należeliśmy do hord i łupiliśmy okolicę. Konin, Szczecin i Oslo stały w płomieniach. Bawiliśmy się też na budowach. Czasem kogoś przywaliła zbrojona płyta, a czasem nie. Gdy w stopę wbił się gwóźdź, matka odcinała stopę i mówiła z uśmiechem, "masz, kurna, drugą, nie"? Nie drżała ze strachu, że się pozabijamy. Wiedziała, że wszyscy zginiemy. Nikt nie narzekał.

Nie mieliśmy hamburgerów – jedliśmy wilki. Nie mieliśmy czipsów – jedliśmy mrówki. Nie było wtedy coca-coli, była ślina niedźwiedzi.

Pasek był wtedy pomocą dydaktyczną, a od pomocy, to jeszcze nikt nie umarł. Ciocia Janinka powtarzała, "lepiej lanie niż śniadanie". Nikt nie narzekał.