Pan lodowego ogrodu dobry, polecam ale klimaty troche inne niż w wieśku

Trochę?

Fabularnie jest przełomowa jak dla mnie. Podobne zwroty akcji spotkalem narazie tylko i wylacznie w Malazańskiej.

Hmm, taka dobra jest Malazańska? Bo akurat kończą mi się książki i szukam czegoś nowego. Mógłbyś zapodać kolejność czytania, bo z tego co słyszałem w wypadku Malazańskiej nie jest to takie oczywiste

]Ogrody Księżyca (Gardens of the Moon) - 1999
Bramy Domu Umarłych (Deadhouse Gates) - 2000
Wspomnienie lodu (Memories of Ice) - 2001
Dom Łańcuchów (House of Chains) - 2002
Przypływy nocy (Midnight Tides) - 2004
Łowcy kości (The Bonehunters) - 2006
Wicher śmierci (Reaper's Gale) - 2007
Myto ogarów (Toll the Hounds) - 2008
Pył snów (Dust of Dreams) - 2009
Okaleczony Bóg (The Crippled God) - 2011

Czytałem na razie tylko te pierwsze i było zajebiście.

This post was edited by Carax on Jul 8 2014 12:33pm

Malazańska jest moim numerem 1 i nie zapowiada sie zeby bylo inaczej. Ogolnie musze jednak napisac, jak pisze tutaj kazdemu, ze przez 3/4 pierwszego tomu mozna sie bardziej zniechecic niz zachecic. Jak już Podpalacze Mostów docierają do Darudżystanu to sytuacja się rozkręca.
Co do kolejności, to wyglada to tak, ze czytasz to normalnie, ale czas fabularny jest troche pierdolnięty i musisz sobie to momentami porządkować. Lecisz w kolejności:

Ogrody Księżyca
Bramy Domu Umarłych
Wspomnienie Lodu

Dom Łańcuchów
Przypływ Nocy
Łowcy Kości
Wicher Śmierci
Myto Ogarów
Okaleczony Bóg

W tym miejscu kończy się cykl Malazańskiej Księgi Poległych. Pierwsze trzy tomy wyszczególniłem, bo uważam że tak naprawdę są wstępem do całości cyklu. Swoistego rodzaju umotywowaniem pewnych ciągów fabularnych, rozpoczęciem odpowiednich wątków. Sam cykl natomiast fabularni zawiera się w 7 następnych książkach. Pierwsz tomy wprowadzają wątki, które ciągnięte będą praktycznie do samego końca, chociąż trzeba przyznać, że momentami Erikson nie ustępuje Martinowi w dramatycznych zwrotach.
Po zakońćzeniu Malazańskiej możesz sięgnąć po Kuźnie Ciemności. Akcja dzieje się +/- 100k lat wcześniej, ale znowu sporo wyjaśnia z tego co zawarte było w Malazie. Przedstawia dużo bardziej szczegółowo motywy i cechy bohaterów drugo- i trzecioplanowych występujących w Malazie.
Sama książka charakteryzuje się jeszcze tym, że Erikson robi swoich czytelników w swoistego rodzaju balona. Często w pierwszym tomie łapać się będziesz an tym, że czegoś nie zrozumiesz. nawet jak wrócisz do tego i 3 razy ogarniesz, nie masz szans pewnych rzeczy pojąć. Taka już natura Eriksona, że niektóre rzeczy omawia dopiero potem, tak że np w szóstej części wyjaśnią ci coś co w pierwszym tomie opisują jako oczywiste np. działanie talii.
Malaz ma jeszcze jedna ceche, ktorej poki co nie spotkalem nigdzie w takiej skali. Jest epicki w najprawdziwszym tego slowa znaczeniu. Przesiakniety fantasy do cna, prawie do granic niemozliwosci. Tutaj nie ma tylko ludzi i smoków, i jednego swiata.
Groty, starodwani bogowie, bogowie, ascedenty itd, itd.

E:\
No i pic, mniej wiecej obrazujacy schemat fabularny MKP. Kiedys juz chyba to kefir tutaj wrzucal.


Powróć do listy tematów Polska
2 użytkowników przegląda ten temat (0 gości i 0 anonimowych użytkowników ): Rave_PL, Playerlbn

ADAM BRODA NIE UDAWAJ ZE CZYTAC POTRAFISZ

This post was edited by Rave_PL on Jul 8 2014 12:46pm

E TO JAK KEFIR TO CZYTAL TO NIE KUPUJE

nie przeszedl przez calosc
z tematu narazie tylko ja i iridius doszlismy do konca (byl ktos jeszcze, chyba na 8 tomie, nie pamietam juz kto) i obaj mamy zgadzmy sie ze to najlepszy cykl jaki czytalismy.

jak mozna nie przebrnac przez 10 tomowy cykl, lel
/e
to pewnie przez otylosc...

This post was edited by TardekTJK on Jul 8 2014 01:05pm

oho, leci zakladka na te stronke, sporo przydatnych wiesci o malazie (za ktory wkrotce sie wezme)