tutaj sie zgodze w 100%. prawda jest taka, ze de niro to najlepszy aktor w historii kina i tyle.

Teroria wszystkiego
Calkiem przyjemnie sie ogladalo. Mocne 7++

No też tak na początku to obczaiłem, ale za drugim razem jak oglądałem to coś mi tam zaczęło nie grać

Ja nic nie obczialem, gdzies tam o tym przecztalem i zdziwilo mnie, ze ludzie w tym filmie kurwa dyskutuja nt zakonczenia i zastanawiaja sie czy on przezyl czy nie, jakby to kurwa mialo jakies znaczenie w kontekscie calego filmu, no ja pierdole.

Dosc mocne stwierdzenie, ja osobiscie uwazam, ze Pacino >> Robert.
Inna sprawa, ze jeszcze jest cala masa genialnych aktorow, zarowno pierwszo, jak i drugoplanowych.

Ja tam wolałem De Niro w dawno temu w ameryce i łowcy jeleni
Co nie zmienia faktu, że gdzie się nie pojawił to rozpierdalał, no może pomijając najnowsze produkcje gdzie zazwyczaj gra siwego ojczulka i głowę rodziny.

Robert ma wiecej genialnych kreacji, chociaz ta nsjlepsza nalezy imo do Pacino w Scarface.

no i jeszcze nie mozna zapomniec o jackie brown. chetnie bym zobaczyl jeszcze roberta u boku l jacksona.

Ahahah jak zajebal ta blondyne to bylo jebane mistrzostwo

Dobra, z ostatnich nowości:
Welcome to the punch (2013) - 5/10
Snowpiercer (2013) - 6/10
Redirected (2014) - 6/10
Taken 3 (2014) - 6/10
The Drop (2014) - 6/10
And last but surely not least:
Frank (2014) - 9/10
Po seansie tego filmu zmieniłem ocene Birdmanowi z 9 na 8. Na pewno nie jest to komedia tak jak twierdzi filmweb, może też odebrałem go trochę personalnie jako ten ze skrzydła wannabe artist (asp/filmówki)- birdmana zresztą też, ale na pewno zapamiętam go na długo.
Genialny klimat i postaci, całość wygląda trochę jak jakaś kickstarterowa produkcja, ale wkręciło mi się konkret. Siedziałem jak słup i byłem zauroczony. Nie chce z drugiej strony robić wielkiego hajpu żeby ktoś się nie zawiódł, bo to nie jest chyba jeden z tych filmów który spodoba się każdemu, ale jak komuś podobał się klimat, nie wiem, takiego big lebowskiego np to ten film też mu powinien podejść, ma w sobie coś, takie oderwanie od rzeczywistości, dylematy artysty i tryhardowanie wannabe artist.